Hoi allemaal!

Eergisteren moesten we vroeg uit de veren voor de orientatie met Zarema. Samen met haar man kwam ze ons ophalen om naar haar kerk te gaan, waar we een rustig gesprek konden voeren. Leuk om nu bij daglicht het verkeer in Delhi mee te maken, nog nooit zoveel auto's op zo'n klein oppervlak gezien. Een aantal belangrijke verkeersregels zijn: bumperkleven, toeteren om je komst aan te kondigen en op het laatste moment remmen. We vonden het heel grappig en zaten heel relaxed bij Zarema achter in de auto.

Nu wat over de orientatie. Tijdens het gesprek kregen we een heerlijke fruitmix en thee zonder suiker! Ook kregen we hier ein-de-lijk een glaasje water.:) Zarema vertelde ons een heleboel over de cultuur en gedragsregels in India. Zo hebben vrouwen een erg slechte positie in het land, om een voorbeeld te geven: wanneer haar man sterft, wordt zij geacht om zich levend te laten verbranden met haar man. Wanneer een meisje wordt geboren, is dit een last voor de familie omdat de vader zijn hele leven moet werken om een bruidsschat voor de schoonfamilie van zijn dochter te kopen.

Wat de cultuur betreft, gaan wij proberen ons aan de volgende regels te houden:

- Opstaan wanneer iemand met een hogere rang de kamer binnenkomt.

- Indirect proberen duidelijk te maken wat je bedoelt, te directe communicatie kan beledigend zijn.

- Niets met onze linkerhand aangeven, beide handen mag wel.

- Niets op de vloer leggen: onrein.

- Alles doen wat de artsen en oudere verpleegkundigen zeggen. Hier niet tegenin gaan als je het er niet mee eens bent.

We hebben gesproken over wat we in de verschillende ziekenhuizen kunnen verwachten, maar verhalen hierover horen jullie als we er eenmaal zijn.

Onze eerste avondmaaltijd in India was meteen een goede kennismaking met ' rice and curry.' Meteen nadat we de eerste hap genomen hadden, sprongen de tranen ons in de ogen. Het was zo pittig dat we helemaal ontroerd waren! De smaak was trouwens heerlijk, we zullen nog wel moeten wennen aan het spicy effect. O ja, de ober vertelde ons dat dit een milde curry was.

We waren lekker een filmpje aan het kijken op de laptop, toen Lineke een verdachte brandgeur rook. Al snuffelend zijn we de hele kamer doorgegaan. Toen besloten we om eventjes om het hoekje van de deur te kijken. We werden overweldigd door een rookwalm en naar beneden rennende mede-toeristen. Relaxed besloten we dat een van ons bij de kamer bleef, terwijl de ander beneden ging kijken wat er aan de hand was. Foke liep naar beneden, maar halverwege de trap besloot ze naar boven te gaan omdat ze haar pyjamabroek nog aan had. Daar stond Lineke ontspannen tegen de muur leunend op haar te wachten. Toen kwam er iemand naar boven die vertelde dat het probleem al was opgelost. Na deze onwelkome interruptie konden we de draad van de film weer oppakken en chocola en drop eten. We hebben een superleuke avond gehad.

We hadden erg veel zin in de volgende dag: shoppen in Delhi! Om 12:00 u hadden we met Zarema afgesproken en om 11:45u werden we wakker. Helaas hadden we het ontijt gemist, maar geen getreur: we zijn lekker bij de bakker geweest. Zarema had een jongen uit Duitsland meegenomen die ook in een ziekenhuis gaat stagelopen. We vonden het heel gek, hij had heel veel zin om met ons te gaan shoppen. Terwijl Zarema en Matthias wat spullen gingen kopen voor hem, hadden wij de tijd om alvast rond te kijken in het centrum. Rond kijken?! Wij werden aangestaard! Toen we de mannen met hun stortvloed van vragen van ons af hadden geschud, konden wij alles in ons opnemen. Aan de ene kant was het vrolijk en kleurrijk, maar aan de andere kant zagen we ook nare dingen. Kinderen en oude mensen kwamen bij ons bedelen, op straat lagen mensen met open wonden, kinderen snoven lijm en mensen die in krotjes leven. We vonden het wel lastig hoe we hiermee om moesten gaan, vooral met de bedelaars. Bij sommige mensen is het duidelijk te zien dat ze liegen, zoals een man die vrolijk naar ons toe kwam en zei dat hij ons kende van het hotel, yeah right! Een oude man hebben we geld gegeven, hij zag er echt wanhopig uit.

Zarema en Matthias kwamen bij ons terug en het tijdstip om te gaan winkelen was aangebroken! Allereerst gingen we uniformen kopen voor in het ziekenhuis. Deze bestaan uit een megagrote pofbroek, een jurkje en een jasje. Deze hadden we snel gekocht (voor omgerekend 5 euro per uniform), in tegenstelling tot de traditionele indische kleding. Er was zoooveel keus! Het was veel leuker dan winkelen in Nederland. We konden per winkel kiezen uit honderden verschillende kleuren en patronen. Nadat we de jurken hadden uitgekozen, zochten we een bijpassende (one-size) broek en shawl uit. Het kiezen was zo moeilijk, alle kleding is prachtig. Zarema, Matthias en al het winkelpersoneel hadden veel inbreng, met name Matthias had een uitgesproken mening. Hij hield de meest afzichtelijke gewaden omhoog, die volgens hem goed bij onze huid zou staan. Hij wist meer over kleurencombinaties dan wij, al sloegen we zijn adviezen in de wind. We hebben heel veel gehad aan de adviezen van Zarema, we zijn helemaal geobsedeerd door onze nieuwe kleding (kijk maar naar de foto's!).

Deze avond was de curry al veel minder pittig voor ons. We genoten ervan!

Het is ook leuk om op de andere mensen te letten in het restaurant. Zo hebben we een wat ouder brits echtpaar stiekem 'Hyacinth en Richard' genoemd (uit de serie Schone Schijn). We lachen ons (uiteraard zonder dat ze het merken) rot om de vrouw die zich overal mee bemoeit, een typisch stemmetje heeft en prachtige bloemetjesjurken draagt. Haar man sloft met hangende schouders en een treurig gezicht achter haar aan.

De chinezen en japanners die we in het restaurant tegenkomen hebben smetvrees. Dit is duidelijk te zien aan de witte mondkapjes en de manier waarop ze hun servies desinfecteren voor gebruik. Wij hebben hier totaal geen last van, niks is ons te smerig. Zo wordt ons toch al goede afweersysteem nog sterker dan sterk. Lekker om je maar 2 minuten per dag zorgen te maken over je uiterlijk, nou ja okee, onze gedachten zijn de hele tijd bij onze nieuwe kleren.

De cadeaujtes en kaartjes die we meegekregen hebben vinden we super!! We maken er veel gebruik van. We gaan zo een poging doen om onze ouders te bellen. Hierna gaan we enorm veel eten inslaan voor onze treinreis naar Lakhnadon. Als we thuiskomen denken jullie misschien dat we naar de VS zijn geweest, maar we kunnen hier in India veel lekker gebakjes en chocola kopen. Zo hopen we langzamerhand in onze nieuwe broeken te groeien. In Nederland is dit namelijk minstens maat 60!

Nou, we vertrekken bijna uit het hotel. checken jullie onze foto's?

Liefs en xxx,

Lineke en Foke